anheimfallen

Aussprache: /ˈanhaɪ̯mˌfalən/
Worttrennung: an·heim·fal·len
فعل

به ارث رسیدن، از آنِ کسی شدن

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ)

به کسی تعلق گرفتن، به ارث رسیدن

  • Das Erbe fiel dem jüngsten Sohn anheim.ارث به پسر کوچک‌تر رسید.
  • Nach dem Tod des Besitzers fiel das Haus der Gemeinde anheim.پس از مرگ مالک، خانه به شهرداری تعلق گرفت.