herausflüchten
فرار کردن به بیرون، از موقعیت ناخوشایند گریختن
Bedeutungen
1
aus + Dativ (aus etwas herausflüchten)
از یک مکان بسته، خطرناک یا تحت محاصره به بیرون فرار کردن.
- Die Gefangenen versuchten, aus dem Gefängnis herauszuflüchten.زندانیان سعی کردند از زندان فرار کنند.
- Sie flüchteten aus dem brennenden Haus heraus.آنها از خانه در حال سوختن فرار کردند.
2
sich + aus + Dativ
خود را از یک وضعیت ناخوشایند، مسئولیت یا تعهد رها کردن یا از آن گریختن.
- Er versuchte, sich aus der Verantwortung herauszuflüchten.او سعی کرد خود را از مسئولیت کنار بکشد.
- Sie flüchtete sich aus der unangenehmen Situation heraus.او خود را از وضعیت ناخوشایند رهانید.