anflehen

Aussprache: /ˈanˌfleːən/
Wortzerlegung: an·fle·hen
فعل

التماس کردن، به زاری خواستن

Beispiele

  • Es ist vergeblich, den Fürsten ''anzuflehen,'' er wird die Bittsteller nicht erhören.التماس کردن به شاه بیهوده است، او به دادخواهان گوش نخواهد داد.
  • Sie ''flehte'' ihre Peiniger ''an,'' wenigstens das Kind in Ruhe zu lassen.او به شکنجه‌گرانش التماس کرد که حداقل کودک را رها کنند.
  • Der Mann ''flehte'' den Richter auf Knien ''an,'' seinen Sohn freizulassen.مرد با زانو زدن به قاضی التماس کرد که پسرش را آزاد کند.

Bedeutungen

1 Akkusativ

از کسی با اصرار و التماس شدید درخواست کمک یا بخشش کردن

  • Sie flehte ihn an, sie nicht zu verlassen.او عاجزانه از او التماس کرد که ترکش نکند.
  • Der Gefangene flehte den Richter um Gnade an.زندانی از قاضی طلب بخشش کرد.