die flektierende Sprache

Aussprache: /flɛkˈtiːʁəndə ˈʃpʁaːxə/

Wortzerlegung: flek·tie·ren·de ·Spra·che

اسم

زبان تحلیلی-تصریفی، زبان صرفی

Beispiele

Als ''flektierende Sprachen'' gelten in Europa besonders die älteren indoeuropäischen Sprachen Griechisch und Latein; flektierende Züge haben auch einige neue indogermanische Sprachen noch, darunter Deutsch und Russisch.در اروپا، زبان‌های کهن‌تر هندواروپایی مانند یونانی و لاتین به عنوان «زبان‌های تصریفی» در نظر گرفته می‌شوند؛ برخی زبان‌های جدید هندواروپایی از جمله آلمانی و روسی نیز ویژگی‌های تصریفی دارند.
Auch das Deutsche ist in einem gewissen Maß eine ''flektierende Sprache''; Formen wie „floh“ (Wortstamm + Präteritum + Modus + Person + Numerus in einer einzigen Wortform) oder „Wäld-er“ (gegenüber dem Singular veränderter Wortstamm + Endung) sind Kennzeichen dafür. Auch ein grammatisches Morphem wie „-est“ in „gehest“, das für 3 grammatische Kategorien (Person, Numerus + Modus) steht, ist typisch.زبان آلمانی نیز تا حدی یک «زبان تصریفی» است؛ فرم‌هایی مانند «floh» یا «Wäld-er» نشانه‌های آن هستند. همچنین تکواژ دستوری مانند «-est» در «gehest» که نشان‌دهنده ۳ مقوله دستوری است، از این دست است.
Bei solchen ''»flektierenden« Sprachen'' können Affixe die Kennzeichnung mehrerer grammatischer Kategorien und nicht allein diejenige einer einzelnen übernehmen.“Thorsten Roelcke: ''Sprachtypologie des Deutschen.'' de Gruyter, Berlin/New York 1997, Seite 28.در چنین «زبان‌های تصریفی»وندها می‌توانند نشانه‌گذاری چند مقوله دستوری را بر عهده بگیرند، نه صرفاً یک مقوله منفرد.