die flektierende Sprache

Aussprache: /flɛkˈtiːʁəndə ˈʃpʁaːxə/
Worttrennung: flek·tie·ren·de ·Spra·che
اسم

زبان تحلیلی-تصریفی، زبان صرفی

Bedeutungen

1

زبانی که در آن کلمات با تغییرات درونی (مانند صرف فعل یا تغییر حالت اسم) برای بیان روابط گرامری تغییر می‌کنند.

  • Das Deutsche ist eine flektierende Sprache, in der Nomen und Verben stark gebeugt werden.آلمانی زبانی صرفی است که در آن اسم‌ها و فعل‌ها به شدت صرف می‌شوند.
  • Im Gegensatz zu isolierenden Sprachen hat eine flektierende Sprache viele Endungen.برخلاف زبان‌های تحلیلی، زبان صرفی دارای پایانه‌های زیادی است.
  • Latein gilt als klassisches Beispiel für eine stark flektierende Sprache.لاتین به عنوان نمونه کلاسیک یک زبان صرفی قوی در نظر گرفته می‌شود.