ausfechten

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌfɛçtn̩/

Worttrennung: aus·fech·ten

فعل

به پایان رساندن (نزاع)، حل و فصل کردن (اختلاف)

Bedeutungen

1 Akkusativ

یک نزاع یا درگیری را تا پایان ادامه دادن، با مبارزه حل و فصل کردن

Sie müssen ihren Streit unter sich ausfechten.آنها باید دعوای خود را بین خودشان حل و فصل کنند.
Die beiden Parteien haben den Konflikt bis zum bitteren Ende ausgefochten.دو طرف درگیری را تا پایان تلخ آن ادامه دادند.

2 sich + mit + Dativ

مبارزه کردن، تقلا کردن (به صورت مجازی، مثلاً با خود)

Er ficht einen inneren Kampf mit sich selbst aus.او با خودش یک نبرد درونی دارد.
Diese Entscheidung muss ich mit mir selbst ausfechten.این تصمیم را باید با خودم حل و فصل کنم.