stattgeben

Aussprache: /ˈʃtatˌɡeːbn̩/

Worttrennung: statt·ge·ben

فعل

موافقت کردن، پذیرفتن، اجابت کردن

Bedeutungen

1 Dativ (jemandem / einer Sache)

پذیرفتن و موافقت کردن با درخواست، اعتراض، شکایت یا حکم (به ویژه در امور حقوقی)

Das Gericht gab der Berufung des Angeklagten statt.دادگاه با تجدیدنظرخواهی متهم موافقت کرد.
Der Chef gab seinem Mitarbeiter für das Projekt statt.رئیس با درخواست کارمندش برای پروژه موافقت کرد.