zufriedengeben
قانع شدن، بسنده کردن
Bedeutungen
1
sich + mit + Dativ
با شرایط موجود، مقدار داده شده یا وضعیت فعلی قانع شدن و بسنده کردن؛ رضایت دادن.
- Er musste sich mit einer kleinen Entschädigung zufriedengeben.او مجبور بود به یک غرامت کوچک بسنده کند.
- Sie gab sich mit dem Ergebnis nicht zufrieden.او از نتیجه راضی نشد.