fortgeben

Aussprache: /ˈfɔʁtˌɡeːbən/

Worttrennung: fort·ge·ben

فعل

بخشیدن، واگذار کردن، دور فرستادن

Bedeutungen

1 Dativ + Akkusativ (jemandem etwas fortgeben)

چیزی یا کسی را به دیگری واگذار کردن و از خود دور ساختن.

Sie gab dem Bettler ihr letztes Geld fort.او آخرین پولش را به گدا بخشید.
Der Vater gab seinen Sohn in die Obhut der Großeltern fort.پدر پسرش را به سرپرستی پدربزرگ و مادربزرگ سپرد.