blaffen

Aussprache: /ˈblafn̩/
Wortzerlegung: blaf·fen
فعل

با تندی و عصبانیت حرف زدن، پارس کردن (سگ)

Beispiele

  • Der Betrunkene ''blaffte'' unflätig, nachdem man ihn aufgefordert hatte zu verschwinden.مرد مست پس از اینکه از او خواسته شد آنجا را ترک کند، با تندی و بی‌ادبی جواب داد.

Bedeutungen

1 intransitiv

پارس کردن (سگ)

  • Der Hund blaffte den Postboten an.سگ به پستچی پارس کرد.
  • Als der Fremde näher kam, begann der Wachhund zu blaffen.وقتی غریبه نزدیک شد، سگ نگهبان شروع به پارس کردن کرد.
2 jemanden anblaffen (often used with 'an')

با صدای بلند و عصبانی با کسی صحبت کردن، پرخاش کردن

  • Er blaffte mich an, als ich ihn nach dem Weg fragte.وقتی از او مسیر را پرسیدم، با عصبانیت به من پرخاش کرد.
  • Man sollte seine Mitarbeiter nicht einfach anblaffen.نباید به سادگی به کارمندان خود پرخاش کرد.