bröckeln

خرد شدن، تکه‌تکه شدن، فروریختن (مواد جامد مانند سنگ، کیک، دیوار)

• Der alte Putz bröckelt von der Wand.گچ قدیمی از دیوار خرد می‌شود.
• Der Kuchen bröckelte, als ich ihn anschnitt.کیک هنگام برش خرد شد.

از هم پاشیدن، ضعیف شدن، متلاشی شدن (مجازی، مثلاً اعتبار، رابطه، قدرت)

• Seine Autorität begann zu bröckeln.اقتدار او شروع به تضعیف شدن کرد.
• Die Beziehung zwischen den beiden Parteien bröckelte.رابطه بین دو طرف شروع به فروپاشی کرد.