fehden

Aussprache: /ˈfeːdn̩/
Wortzerlegung: feh·den
فعل

نزاع کردن، خصومت ورزیدن، درگیر بودن

Beispiele

  • Die Brüder ''fehdeten'' und fochten und sahen den Zweikampf als ein Gottesgericht.برادران نزاع می‌کردند و می‌جنگیدند و مبارزه تن به تن را قضاوت الهی می‌دانستند.

Bedeutungen

1 mit + Dativ

دشمنی کردن، کینه ورزیدن (با کسی یا گروهی)

  • Die beiden Familien fehdeten seit Generationen miteinander.این دو خانواده برای نسل‌ها با یکدیگر دشمنی می‌کردند.
  • Es ist sinnlos, wegen Kleinigkeiten zu fehden.دشمنی کردن بر سر مسائل کوچک بی‌معنی است.