hangeln

Aussprache: /ˈhaŋl̩n/
Wortzerlegung: han·geln
فعل

آویزان شدن و جلو رفتن، تاب خوردن

Beispiele

  • Er sprang hoch, hielt sich an einem Vorsprung fest und ''hangelte'' über einen Abgrund, bis er wieder festen Boden unter den Füßen hatte.او به بالا پرید، به یک برآمدگی چنگ زد و از روی پرتگاه تاب خورد تا دوباره به زمین سفت رسید.

Bedeutungen

1 sich hangeln (an + Dativ / durch + Akkusativ)

با آویزان شدن و استفاده از دست‌ها برای حرکت کردن، معمولاً از یک نقطه به نقطه دیگر

  • Der Affe hangelt sich von Ast zu Ast.میمون از شاخه‌ای به شاخه دیگر تاب می‌خورد.
  • Sie hangelte sich mühsam durch die Menge, um nach vorne zu kommen.او با زحمت از میان جمعیت راه خود را باز کرد تا به جلو برسد.