hinaufgehen

Aussprache: /hɪˈnaʊ̯fˌɡeːən/
Worttrennung: hin·auf·ge·hen
فعل

بالا رفتن، صعود کردن، رفتن به طبقه بالا

Bedeutungen

1 auf/in + Akkusativ / intransitiv

رفتن به سمت بالا، به طبقات بالاتر یک ساختمان یا بالای یک بلندی مانند کوه، از دیدگاه ناظر.

  • Wir müssen in den zweiten Stock hinaufgehen, um die Wohnung zu besichtigen.ما باید به طبقه دوم برویم تا آپارتمان را ببینیم.
  • Die Wanderer gingen den steilen Bergpfad hinauf.کوهنوردان از مسیر شیب‌دار کوه بالا رفتند.