irregehen

Aussprache: /ˈɪʁəˌɡeːən/

Worttrennung: ir·re·ge·hen

فعل

گم کردن راه، دچار اشتباه شدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

مسیر فیزیکی را گم کردن یا در افکار و استدلال دچار خطا شدن.

Im dichten Nebel ging der Wanderer im Wald irre.در مه غلیظ، کوهنورد در جنگل راه را گم کرد.
Wenn man die Fakten ignoriert, kann man leicht irregehen.اگر حقایق را نادیده بگیری، به راحتی ممکن است دچار اشتباه شوی.