drauflosgehen

Aussprache: /ˈdʁaʊ̯floːsˌɡeːən/

Worttrennung: drauf·los·ge·hen

فعل

حمله کردن، یورش بردن، راه افتادن

Bedeutungen

1 auf + Akkusativ (auf jemanden / etwas drauflosgehen)

شروع به حمله کردن، یورش بردن به سوی کسی یا چیزی، یا شروع به انجام کاری به صورت ناگهانی، بدون فکر و شتابزده.

Der Hund ging auf den Postboten drauflos.سگ به سمت پستچی حمله کرد.
Ohne zu zögern, ging er auf die Herausforderung drauflos.او بدون هیچ تردیدی به سمت چالش رفت.

2 intransitiv (بدون مفعول)

شروع به راه رفتن یا حرکت کردن به صورت ناگهانی و بدون فکر یا مقصد مشخص.

Nach dem Streit ging er einfach drauflos.بعد از دعوا، او به سادگی راه افتاد و رفت.
Sie war so wütend, dass sie einfach drauflosging.او آنقدر عصبانی بود که به سادگی راه افتاد و رفت.