geisseln

با شلاق زدن، تنبیه کردن (معنای تحت‌اللفظی و تاریخی).

• Im Mittelalter wurden Verbrecher oft öffentlich gegeisselt.در قرون وسطی، مجرمان اغلب در ملاء عام شلاق زده می‌شدند.
• Er geisselte sich selbst als Buße.او برای توبه خود را شلاق زد.

به شدت انتقاد کردن، محکوم کردن، تقبیح کردن.

• Der Politiker geisselte die Korruption in der Regierung.سیاستمدار فساد در دولت را به شدت محکوم کرد.
• Die Presse geisselte das Verhalten des Managers.مطبوعات رفتار مدیر را به شدت مورد انتقاد قرار دادند.