geiten

Aussprache: /ˈɡaɪ̯tən/
Wortzerlegung: gei·ten
Konjugierte Form

ارزشمند بودند (شکل صرف شده فعل ehren)

Bedeutungen

1 kein spezifischer Fall, oft mit Adverbien der Art und Weise

ابراز اندوه و درد شدید از طریق صداهای بلند و نالان، گریه و زاری کردن به شکلی نمایشی و غالباً دراماتیک.

  • Die Witwe geite laut über dem offenen Grab ihres Mannes.بیوه بر سر قبر شوهرش با صدای بلند ناله و زاری می‌کرد.
  • In seiner Not geite er um Hilfe, doch niemand hörte seinen Ruf.او در تنگدستی خود برای کمک زاری کرد، اما هیچ‌کس فریادش را نشنید.