löcken

Aussprache: /ˈlœkn̩/

Worttrennung: lö·cken

فعل

لرزیدن، تکان خوردن

Bedeutungen

1 intransitiv (ohne spezifischen Fall, oft mit Adverbien der Richtung oder des Ortes)

به طور نامنظم و خفیف تکان خوردن یا لرزیدن، اغلب به دلیل ناپایداری، باد، یا ارتعاشات؛ معمولاً برای توصیف اشیاء شکننده یا ساختارهای در معرض خطر به کار می‌رود.

Das alte Schild löckte im Wind und drohte herunterzufallen.تابلوی قدیمی در باد می‌لرزید و تهدید به سقوط می‌کرد.
Die dünnen Äste des Baumes löckten gefährlich nah am Fenster.شاخه‌های نازک درخت به طرز خطرناکی نزدیک پنجره تکان می‌خوردند.