die gemischte Deklination

Aussprache: /ˈɡəmɪʃtə dekliˌnaːt͡si̯oːn/
Worttrennung: ge·misch·te ·De·kli·na·ti·on
اسم

صرف مختلط (در دستور زبان)

Bedeutungen

1

در دستور زبان آلمانی، نوعی صرف که ویژگی‌های صرف قوی و ضعیف را ترکیب می‌کند. این نوع صرف معمولاً برای اسامی مذکر و خنثی که با آرتیکل نامعین (ein) یا ضمیر اشاره‌گر (dieser, jener) همراه هستند، به کار می‌رود.

  • Ein guter Junge zeigt eine gemischte Deklination in seinen Endungen.یک پسر خوب، صرف مختلط را در پایانه‌های خود نشان می‌دهد.
  • Die gemischte Deklination tritt bei bestimmten Artikeln und Possessivpronomen auf.صرف مختلط در مورد حروف تعریف معین و ضمایر ملکی رخ می‌دهد.
  • Der Lehrer erklärte die Regeln der gemischten Deklination.معلم قوانین صرف مختلط را توضیح داد.