geostationär

Aussprache: /ˌɡeːoʃtatsi̯oˈnɛːɐ̯/
Worttrennung: geo·sta·ti·o·när
صفت

ثابت بر فراز نقطه مشخصی از استوا، ماهواره‌ای (در مورد ماهواره‌ها)

Bedeutungen

1

توصیف مداری که در آن یک ماهواره یا جسم فضایی با سرعت زاویه‌ای برابر با سرعت چرخش زمین و در همان جهت، بالای خط استوا قرار می‌گیرد و بنابراین نسبت به ناظر زمینی ثابت به نظر می‌رسد.

  • Der Kommunikationssatellit befindet sich auf einer geostationären Umlaufbahn.ماهواره ارتباطی در مدار زمین‌ایستا قرار دارد.
  • Viele Wetter- und Überwachungssatelliten sind geostationär.بسیاری از ماهواره‌های هواشناسی و نظارتی زمین‌ایستا هستند.
  • Die geostationäre Position ermöglicht eine konstante Abdeckung eines bestimmten Gebiets.موقعیت زمین‌ایستا امکان پوشش مداوم یک منطقه خاص را فراهم می‌کند.