prügeln

Aussprache: /ˈpʁyːɡl̩n/
Worttrennung: prü·geln
فعل

کتک زدن، کتک کاری کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas prügeln)

کسی را به شدت با دست یا وسیله‌ای کتک زدن؛ ضرب و شتم کردن.

  • Der Vater prügelte seinen Sohn.پدر پسرش را کتک زد.
  • Die Schläger prügelten den Passanten.مزدوران به رهگذر ضرب و شتم کردند.
2 sich + mit + Dativ

sich prügeln: با کسی دعوا کردن، گلاویز شدن، کتک‌کاری کردن.

  • Die beiden Männer prügelten sich auf der Straße.آن دو مرد در خیابان با هم گلاویز شدند.
  • Er hat sich mit seinem Nachbarn geprügelt.او با همسایه‌اش کتک‌کاری کرده بود.