aneinandergeraten

Aussprache: /anˈaɪ̯nandɐɡəˌraːtn̩/

Worttrennung: an·ein·an·der·ge·ra·ten

فعل

با هم درگیر شدن، اختلاف پیدا کردن

Bedeutungen

1 mit + Dativ (mit jemandem / etwas aneinandergeraten)

با کسی درگیر شدن، با هم اختلاف پیدا کردن یا به جان هم افتادن، اغلب به صورت ناخواسته یا ناگهانی.

Die beiden Nachbarn sind gestern wegen des Zauns aneinandergeraten.دو همسایه دیروز به خاطر حصار با هم درگیر شدند.
Es ist leicht, mit ihm wegen Kleinigkeiten aneinanderzugeraten.به راحتی می‌توان بر سر مسائل جزئی با او اختلاف پیدا کرد.