willigen

Aussprache: /ˈvɪlɪɡn̩/

Wortzerlegung: wil·li·gen

فعل

رضایت دادن، موافقت کردن

Beispiele

Er ''willigte'' in den Abzug der spanischen Truppen, versprach Amnestie und beschwor die alten Privilegien.او با خروج نیروهای اسپانیایی موافقت کرد، عفو عمومی وعده داد و امتیازات قدیمی را تأیید کرد.

Bedeutungen

1 (ohne Objekt / zu + Dativ)

رضایت دادن، موافقت کردن، مایل بودن (این فعل به تنهایی کمتر و بیشتر در متون رسمی یا قدیمی به کار می‌رود؛ شکل رایج‌تر آن "einwilligen" یا "gewillt sein" است).

Wenn er willigt, können wir beginnen.اگر او رضایت دهد، می‌توانیم شروع کنیم.
Sie willigte zu dem Vorschlag.او با پیشنهاد موافقت کرد.