zücken

Aussprache: /ˈt͡sʏkn̩/

Worttrennung: zü·cken

فعل

بیرون کشیدن (سریع)، از غلاف درآوردن، آماده کردن (برای استفاده)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas zücken)

چیزی را به سرعت و ناگهانی از جایی بیرون کشیدن، معمولاً سلاح، چاقو یا ابزار برای استفاده فوری.

Der Räuber zückte sein Messer.راهزن چاقویش را بیرون کشید.
Er zückte sein Handy, um jemanden anzurufen.او تلفن همراهش را بیرون آورد تا با کسی تماس بگیرد.