zwingen
مجبور کردن، وادار کردن
Bedeutungen
1
Akkusativ + zu + Dativ / Akkusativ + Infinitiv mit "zu"
کسی را به انجام کاری وادار کردن، مجبور کردن.
- Man kann niemanden zum Glück zwingen.نمیتوان کسی را به زور خوشبخت کرد.
- Er zwang sie, das Dokument zu unterschreiben.او او را مجبور کرد که سند را امضا کند.
2
sich + zu + Dativ / Infinitiv mit "zu"
خود را به انجام کاری وادار کردن.
- Ich muss mich zum Sport zwingen.من باید خودم را مجبور به ورزش کنم.
- Sie zwang sich, ruhig zu bleiben.او خود را مجبور کرد که آرام بماند.