weggleiten

به طور ناخواسته از یک سطح سر خوردن یا دور شدن.

• Das Seifenstück ist mir aus der Hand weggeglitten.تکه صابون از دستم لیز خورد.
• Der Stein glitt vom Felsen weg.سنگ از روی صخره سر خورد و افتاد.

به طور نامحسوس یا غیرقابل بازگشت دور شدن؛ سپری شدن (مانند زمان یا فرصت).

• Die Zeit gleitet uns aus den Händen weg.زمان از دست ما می‌رود.
• Eine gute Gelegenheit ist ihm wegglitten.یک فرصت خوب از دست او رفت.