weggleiten

به طور ناخواسته از یک سطح سر خوردن یا دور شدن.

• Das Schiff glitt langsam von der Anlegestelle weg.کشتی به آرامی از اسکله دور شد و لغزید.
• Der Eisläufer glitt elegant über das Eis, ohne wegzurutschen.اسکیت‌باز به زیبایی روی یخ سُر خورد بدون اینکه تعادلش را از دست بدهد.

به طور نامحسوس یا غیرقابل بازگشت دور شدن؛ سپری شدن (مانند زمان یا فرصت).

• Die Jahre gleiten so schnell weg, man bemerkt es kaum.سال‌ها به سرعت می‌گذرند، آدم به سختی متوجه می‌شود.
• Die Chance, die er hatte, ist ihm einfach wegglitten.فرصتی که او داشت به سادگی از دستش رفت.