glosten

تابیدن نوری ضعیف، مداوم و اغلب با رنگ قرمز یا نارنجی، مانند زغال گداخته یا فلز داغ.

• Die Glut des Feuers gloste noch lange in der Dunkelheit.گدازه آتش تا مدت‌ها در تاریکی می‌درخشید.
• Das Eisen gloste rot, als es aus dem Ofen genommen wurde.آهن هنگامی که از کوره خارج شد، قرمزرنگ می‌درخشید.

سوختن یا درخشیدن با حرارت ملایم و پایدار، بدون شعله یا نور شدید.

• Seine Augen glosten vor heimlicher Freude.چشمانش از شادی پنهانی می‌درخشید.
• Die Kohlen glosten unter der Asche und verhielten die Wärme.زغال‌ها زیر خاکستر می‌درخشیدند و گرما را حفظ می‌کردند.