gottgefällig

مورد قبول و رضایت خداوند؛ مطابق با اراده الهی یا آموزه‌های دینی.

• Er bemühte sich, ein gottgefälliges Leben zu führen.او تلاش می‌کرد زندگی خداپسندانه‌ای داشته باشد.
• Die Gläubigen streben nach gottgefälligem Handeln.مؤمنان در پی اعمال مورد رضایت خدا هستند.
• Seine Gebete waren aufrichtig und schienen gottgefällig zu sein.دعاهای او صادقانه بود و به نظر می‌رسید مورد رضایت خدا باشد.