gottgläubig

کسی که به خدا یا خدایان اعتقاد دارد؛ مؤمن.

• Sie ist eine tief gottgläubige Frau.او زنی عمیقاً مؤمن است.
• Der alte Mann war sein Leben lang gottgläubig.پیرمرد تمام عمرش خداپرست بود.
• In vielen Kulturen ist es üblich, gottgläubig zu sein.در بسیاری از فرهنگ‌ها، باایمان بودن امری رایج است.