eingraben

Aussprache: /ˈaɪ̯nˌɡraːbn̩/

Worttrennung: ein·gra·ben

فعل

دفن کردن، کندن (در زمین)، حک شدن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas eingraben)

چیزی را در زمین یا ماده‌ای دیگر فرو کردن یا دفن کردن.

Die Kinder haben ihre Schätze im Garten eingegraben.بچه‌ها گنج‌هایشان را در باغچه دفن کردند.
Der Bauer grub die Saat tief in die Erde ein.کشاورز بذر را عمیق در زمین کاشت.

2 sich + in + Akkusativ

خود را در جایی پنهان کردن، سنگر گرفتن، یا به طور عمیق در چیزی فرو رفتن (مجازی یا واقعی).

Die Soldaten gruben sich in den Schützengräben ein.سربازان در سنگرها سنگر گرفتند.
Er hat sich in seine Arbeit eingegraben und vergisst alles andere.او در کارش غرق شده است و همه چیز دیگر را فراموش می‌کند.