eingreifen

Aussprache: /ˈaɪ̯nˌɡraɪ̯fn̩/
Worttrennung: ein·grei·fen
فعل

دخالت کردن، مداخله کردن

Bedeutungen

1 in + Akkusativ (in etwas eingreifen)

در یک وضعیت یا فرآیند دخالت کردن برای تغییر یا تأثیرگذاری بر آن

  • Die Polizei musste in den Streit eingreifen.پلیس مجبور شد در درگیری دخالت کند.
  • Die Regierung greift nur in Ausnahmefällen in den Markt ein.دولت تنها در موارد استثنایی در بازار دخالت می‌کند.
2 intransitiv (بدون مفعول)

در یک سیستم یا مکانیسم عمل کردن یا درگیر شدن (مثلاً چرخ‌دنده‌ها)

  • Die Sicherheitsbremse greift automatisch ein, wenn Gefahr besteht.ترمز ایمنی به طور خودکار در صورت وجود خطر عمل می‌کند.
  • Die Zahnräder griffen ineinander.چرخ‌دنده‌ها در هم درگیر شدند.