ausgucken

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌɡʊkn̩/
Worttrennung: aus·gu·cken
فعل

نگاه کردن، دید زدن، مراقب بودن

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas ausgucken) / intransitiv

از جایی (معمولاً از پنجره، سوراخ یا بالای چیزی) به بیرون نگاه کردن یا چیزی را دید زدن.

  • Er saß am Fenster und guckte die Straße aus.او کنار پنجره نشسته بود و خیابان را تماشا می‌کرد.
  • Die Kinder guckten heimlich aus dem Versteck.بچه‌ها مخفیانه از مخفیگاه بیرون را نگاه می‌کردند.
2 nach + Dativ (nach etwas/jemandem ausgucken)

مراقب چیزی یا کسی بودن، چشم به راه بودن، انتظار کشیدن.

  • Sie guckte nach ihrem Freund aus, der noch nicht da war.او منتظر دوستش بود که هنوز نیامده بود.
  • Der Wachmann guckte nach verdächtigen Bewegungen aus.نگهبان مراقب حرکات مشکوک بود.