herausgucken

Aussprache: /hɛˈraʊsˌɡʊkn̩/

Worttrennung: her·aus·gu·cken

فعل

بیرون را نگاه کردن، سرک کشیدن، بیرون زده بودن

Bedeutungen

1 aus + Dativ (aus etwas herausgucken)

از جایی (مانند پنجره، در) به بیرون نگاه کردن، سرک کشیدن.

Das Kind guckte neugierig aus dem Fenster.کودک با کنجکاوی از پنجره بیرون را نگاه کرد.
Er guckte vorsichtig aus der Tür.او با احتیاط از پشت در بیرون را نگاه کرد.

2 aus + Dativ (aus etwas herausgucken)

(چیزی) از جایی بیرون زده باشد، قابل مشاهده باشد.

Ein Teil des Koffers guckte aus der Tasche heraus.بخشی از چمدان از کیف بیرون زده بود.
Der Kopf des Hundes guckte aus dem Loch heraus.سر سگ از سوراخ بیرون زده بود.