gutgläubig

با حسن نیت؛ باوری که بر اساس اعتماد و بدون شک یا تردید به صداقت یا درستی دیگران است.

• Er hat die gefälschte Rechnung gutgläubig akzeptiert.او فاکتور جعلی را با حسن نیت پذیرفت.
• Man sollte nicht immer gutgläubig sein, besonders im Geschäftsleben.نباید همیشه خوش‌باور بود، به خصوص در دنیای تجارت.
• Sie war gutgläubig genug, ihm jedes Wort zu glauben.او به اندازه کافی ساده‌لوح بود که هر کلمه او را باور کند.