weghören

Aussprache: /ˈvɛkˌhøːʁən/
Worttrennung: weg·hö·ren
فعل

عمداً گوش ندادن، توجه نکردن به صدا

Bedeutungen

1 intransitiv / bei + Dativ weghören

حواس خود را عمداً از صدایی یا صحبت در حال پخش پرت کردن و گوش ندادن.

  • Er versuchte, bei dem lauten Lärm wegzuhören, aber es war unmöglich.او سعی کرد با وجود سر و صدای بلند گوش ندهد، اما غیرممکن بود.
  • Sie hörte bei der Predigt weg, weil sie an etwas anderes dachte.او در طول موعظه گوش نداد زیرا به چیز دیگری فکر می‌کرد.