hochhüpfen
به بالا پریدن، جهیدن
Bedeutungen
1
intransitiv (بدون مفعول)
با یک حرکت سریع و سبک به سمت بالا پریدن یا جهیدن.
- Das kleine Kind hüpfte vor Freude hoch.کودک کوچک از شادی به بالا پرید.
- Sie hüpfte hoch, um die Frucht vom Baum zu pflücken.او برای چیدن میوه از درخت، به بالا جهید.