habgierig

دارای تمایل شدید و غیرمنطقی به انباشت ثروت یا دارایی؛ طمع‌کار.

• Der habgierige Geschäftsmann wollte immer mehr Geld.تاجر طمع‌کار همیشه پول بیشتری می‌خواست.
• Seine habgierige Natur machte ihn unbeliebt.طبیعت حریص او باعث ناپسند بودنش شد.
• Man sollte nicht habgierig sein, sondern zufrieden mit dem, was man hat.آدم نباید حریص باشد، بلکه باید به آنچه دارد قانع باشد.