haltmachen

Aussprache: /ˈhaltˌmaxn̩/

Wortzerlegung: halt·ma·chen

فعل

توقف کردن، ایستادن؛ حد و مرز داشتن (vor)

Bedeutungen

1 intransitiv

مکث کردن، توقف کردن در حرکت، رانندگی یا پیاده‌روی.

Wir mussten an einem Rastplatz haltmachen, um zu tanken.ما مجبور شدیم در یک استراحتگاه توقف کنیم تا بنزین بزنیم.
Die Wandergruppe machte am See halt, um zu picknicken.گروه کوهنوردی کنار دریاچه توقف کرد تا پیک‌نیک کند.

2 vor + Dativ

جلوی چیزی متوقف شدن یا حد و مرز قائل شدن (vor + Dativ).

Er macht vor nichts halt, um seine Ziele zu erreichen.او برای رسیدن به اهدافش جلوی هیچ چیز متوقف نمی‌شود.
Die Zerstörung macht auch vor historischen Gebäuden nicht halt.تخریب حتی در برابر ساختمان‌های تاریخی نیز متوقف نمی‌شود.