hanebüchen

Aussprache: /ˌhaːnəˈbyːçn̩/
Worttrennung: ha·ne·bü·chen
صفت

شگفت‌اور، یاوه‌گویانه، مضحک، تکان‌دهنده

Bedeutungen

1

بسیار عجیب، غیرقابل باور، مضحک یا تکان‌دهنده، به طوری که به نظر می‌رسد از داستان‌های قدیمی یا اغراق‌آمیز آمده است.

  • Das ist ja eine hanebüchene Geschichte!این واقعاً یک داستان باورنکردنی است!
  • Seine Ausrede war so hanebüchen, dass niemand sie glaubte.بهانه‌اش آنقدر مضحک بود که هیچ‌کس آن را باور نکرد.
  • Die Ungerechtigkeit der Situation war schlicht hanebüchen.بی‌عدالتی این وضعیت به سادگی تکان‌دهنده بود.