zurückhauen

Aussprache: /t͡suˈʁʏkˌhaʊ̯ən/

Worttrennung: zu·rück·hau·en

فعل

متقابلاً ضربه زدن، جواب دندان‌شکن دادن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden/etwas zurückhauen)

به صورت فیزیکی ضربه متقابل زدن یا کسی یا چیزی را پس زدن.

Der Boxer schlug hart zurück, als er getroffen wurde.بوکسور پس از ضربه خوردن، به شدت ضربه متقابل زد.
Der Hund knurrte und hieb mit der Pfote zurück.سگ غرولند کرد و با پنجه‌اش ضربه متقابل زد.

2 Akkusativ (jemanden/etwas zurückhauen)

به صورت مجازی یا کلامی تلافی کردن، مقابله به مثل کردن یا جواب دندان‌شکن دادن.

Sie ließ sich nicht beleidigen und hieb verbal zurück.او اجازه نداد توهین شود و از نظر کلامی جواب دندان‌شکن داد.
Der Politiker schlug den Angriffen seiner Gegner mit scharfen Worten zurück.سیاستمدار با سخنان تند به حملات مخالفانش پاسخ داد.