aushauchen

نفس یا هوا را از بدن خارج کردن، بازدم کردن.

• Er hauchte seinen letzten Atem aus und starb.او آخرین نفس خود را بیرون داد و مرد.
• Nach dem Sport musste sie tief Luft aushauchen.پس از ورزش، او مجبور شد عمیقاً نفس بیرون دهد.

نفس آخر را کشیدن، جان دادن، مردن (مجازی).

• Der alte Mann hauchte auf dem Sterbebett aus.پیرمرد در بستر مرگ جان داد.
• Die Hoffnung hauchte in ihm aus, als er die Nachricht hörte.وقتی خبر را شنید، امید در او از بین رفت.