emporheben

Aussprache: /ɛmˈpoːɐ̯ˌheːbn̩/
Worttrennung: em·por·he·ben
فعل

به سمت بالا بلند کردن، (ادبی) مقام دادن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas emporheben)

چیزی را به سمت بالا افراشتن یا بلند کردن (فرم ادبی یا رسمی).

  • Der Sieger hob die Trophäe empor.قهرمان جام قهرمانی را به بالا افراشت.
  • Er hob seine Hände empor, um zu bitten.او دستانش را برای درخواست بالا برد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas emporheben)

(ادبی/مجازی) کسی را به مقام و مرتبه‌ای والاتر رساندن یا روح او را اعتلا بخشیدن؛ تجلیل کردن.

  • Seine Verdienste hoben ihn empor und machten ihn berühmt.خدمات او او را ارتقا داد و مشهورش کرد.
  • Die Kunst kann die Seele emporheben.هنر می‌تواند روح را تعالی بخشد.