aushebeln

چیزی را با اهرم از جای خود بلند کردن یا بیرون آوردن.

• Mit einem Brecheisen hebelten sie die Tür aus.آنها با یک دیلم در را از جا درآوردند.
• Der Dieb versuchte, das Fenster auszuhebeln.سارق سعی کرد پنجره را با اهرم باز کند.

چیزی (مانند قانون، سیستم یا استدلال) را بی‌اثر، خنثی یا از کار انداختن؛ از بین بردن اعتبار یا قدرت چیزی.

• Die neue Verordnung hebt die alten Gesetze aus.بخشنامه جدید قوانین قبلی را بی‌اثر می‌کند.
• Er versuchte, die Beweise zu seinen Ungunsten auszuhebeln.او سعی کرد شواهد علیه خود را بی‌اعتبار سازد.