heimgehen

Aussprache: /ˈhaɪ̯mˌɡeːən/

Wortzerlegung: heim·ge·hen

فعل

به خانه رفتن، درگذشتن

Bedeutungen

1 (بدون مفعول)

بازگشتن به خانه شخصی پس از پایان کار یا مهمانی

Es ist schon spät, wir sollten heimgehen.دیگر دیر وقت است، باید به خانه برویم.
Er ging müde nach der Arbeit heim.او پس از کار خسته به خانه رفت.

2 (بدون مفعول)

فوت کردن و درگذشتن (بیان مذهبی یا ادبی)

Er ist im Frieden heimgegangen.او در آرامش درگذشت.
Gott habe sie selig, sie ist heimgegangen.خداوند او را بیامرزد، درگذشت.