heiraten

Aussprache: /ˈhaɪ̯raːtn̩/
Wortzerlegung: hei·ra·ten
فعل

ازدم ازدواج کردن، عروسی کردن

Beispiele

  • Sie mussten ''heiraten,'' sie ist schwanger.آن‌ها مجبور بودند ازدواج کنند، او باردار است.
  • Geheiratet'' hat Vestre erst mit 57.وستره تازه در سن ۵۷ سالگی ازدواج کرد.

Bedeutungen

1 Akkusativ (Person)

ازدواج کردن (با کسی)

  • Sie hat ihren Jugendfreund geheiratet.او با دوست دوران جوانی‌اش ازدواج کرد.
  • Wann werdet ihr heiraten?کی ازدواج خواهید کرد؟
2 Reflexiv (sich)

(sich heiraten) ازدواج کردن (به صورت متقابل، کمتر رایج)

  • Sie haben sich letztes Jahr heimlich geheiratet.آنها سال گذشته مخفیانه ازدواج کردند.
  • Nach langer Verlobungszeit heirateten sie sich endlich.بعد از نامزدی طولانی، آنها بالاخره با هم ازدواج کردند.