herausbrüllen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌbrʏlən/

Worttrennung: her·aus·brül·len

فعل

فریاد زدن، با صدای بلند گفتن، نعره زدن

Bedeutungen

1 transitiv / intransitiv

فریاد زدن، با صدای بلند و خشمگینانه چیزی را گفتن

Er brüllte seine Wut heraus.او خشم خود را فریاد زد.
Sie brüllte den Befehl heraus, damit alle es hörten.او دستور را با فریاد گفت تا همه بشنوند.