herausflüchten

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌflʏçtn̩/
Worttrennung: her·aus·flüch·ten
فعل

فرار کردن به بیرون، از موقعیت ناخوشایند گریختن

Beispiele

  • Ein unscheinbarer Lehrer in einem Kaff, er hieß Ernst August Wagner, erstach seine Frau und seine drei Kinder im Schlaf, dann fuhr er mit dem Rad in die nächste Stadt, zündete ein paar Häuser an, damit die Leute in Panik ''herausflüchteten'' und erschoss 12 Menschen.تا مردم وحشت‌زده فرار کنند و ۱۲ نفر را تیراندازی کرد.

Bedeutungen

1 (intransitiv, oft aus + Dativ)

از یک مکان بسته یا خطرناک به بیرون فرار کردن

  • Sie versuchte, sich aus dem brennenden Haus herauszuflüchten.او سعی کرد از خانه در حال سوختن فرار کند.
  • Die Tiere flüchteten panisch aus dem Käfig heraus.حیوانات وحشت‌زده از قفس فرار کردند.
2 sich + aus + Dativ

خود را از یک وضعیت ناخوشایند، مسئولیت یا تعهد رها کردن

  • Er wollte sich aus der unangenehmen Diskussion herausflüchten.او می‌خواست خود را از بحث ناخوشایند رها کند.
  • Man kann sich nicht immer aus seinen Pflichten herausflüchten.نمی‌توان همیشه از وظایف خود شانه خالی کرد.