heraushören

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌhøːʁən/
Worttrennung: her·aus·hö·ren
فعل

تشخیص دادن (صدا در شلوغی)، پی بردن و استنباط کردن از لحن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) + aus + Dativ herausführen / heraushören

تشخیص دادن یک ساز/صدا از میان سایر صداها، یا فهمیدن مفهوم پنهان از لحن و کلام گوینده.

  • Man kann die Geige deutlich aus dem Orchester heraushören.ویولن را به وضوح از میان ارکستر می‌توان تشخیص داد.
  • Ich habe aus ihren Worten herausgehört, dass sie anderer Meinung war.از حرف‌هایش فهمیدم که او نظر دیگری داشت.